w Oflagu II C Woldenberg.

Od 19 lipca 1945 ponownie służył w Marynarce Wojennej w stopniu komandora podporucznika jako dowódca batalionu w Pułku Morskim. Od 17 grudnia 1945 do 20 czerwca 1946 był zastępcą dowódcy Głównego Portu MW do spraw zaopatrzenia. Następnie służył w Sztabie Głównym MW. Od 20 lutego 1947 do 28 lutego 1949 pełnił funkcję dowódcy Szczecińskiego Obszaru Nadmorskiego w Świnoujściu, po czym do grudnia 1951 był szefem Sztabu Głównego Marynarki Wojennej.

12 grudnia 1951 został aresztowany w swoim gabinecie przez funkcjonariuszy Informacji Wojskowej. Poddano go ciężkiemu śledztwu, podczas którego był torturowany przez oficerów Okręgowego Zarządu Informacji nr 8 w Gdyni: płk. Jerzego Szerszenia i mjr. Eugeniusza Niedzielina. Po sfingowanym procesie skazany 21 lipca 1952 na karę śmierci. W trakcie procesu odwołał wcześniejsze zeznania jako wymuszone torturami. Na mocy prawa łaski prezydent PRL Bolesław Bierut 19 listopada 1952 zamienił mu karę na dożywocie.