Sepé Tiaraju (ur. w 1723 r. w São Luiz Gonzaga, Brazylia, zm. 7 lutego 1756 r. w São Gabriel) – lider Indian z plemienia Guaraní. Podczas wojny Guaraní przewodził siłom Indian zamieszkujących misje jezuickie w walce z połączonymi wojskami Hiszpanii i Portugalii. Zginął w jednej z potyczek tej wojny.

Życiorys Sepé Tiaraju urodził się ok. 1723 r. w misji jezuickiej São Luiz Gonzaga na terenie dzisiejszego stanu Rio Grande do Sul w Regionie Południowym Brazylii. Jezuici nadali mu imię José i wychowywali go po tym, jak rodzice chłopca zmarli na szkarlatynę. On również zachorował i jako ślad po chorobie zostały mu liczne blizny, jedna z nich na czole miała kształt półksiężyca. Dorastając, Sepé łączył nauki jezuitów z duchem wolności Indian, stając się w ten sposób liderem społeczności indiańskiej.

Kiedy w wyniku postanowień Traktatu Madryckiego z 1750 roku, Hiszpania i Portugalia podzieliły pomiędzy siebie sporne ziemie na terenie dzisiejszej południowej Brazylii, Argentyny i Paragwaju, część misji jezuickich została przeniesiona, a dotychczasowi mieszkańcy zmuszeni do przesiedlenia.