W efekcie, powszechnie uznaje się, że Rada ukonstytuowana w 2018 powstała niezgodnie z Konstytucją RP.
Niezależnie od ogólnej wadliwości konstytucyjnej neo-KRS, mandat Macieja Nawackiego w kadencji 2018–2022 jest uznawany za „podwójnie bezprawny” ze względu na uchybienia proceduralne przy zgłaszaniu jego kandydatury. Choć jako kandydat przedłożył Marszałkowi Sejmu 28 podpisów poparcia od sędziów (ustawa wymagała zebrania 25 podpisów), media ujawniły, że Nawacki sam poparł swoją kandydaturę, podpisując się na własnej liście poparcia, a także, że czterech sędziów wycofało swoje poparcie dla Nawackiego przed przedłożeniem list poparcia Marszałkowi Sejmu, co oznacza, że faktycznie dysponował jedynie 24 podpisami (wliczając podpis, który złożył sam na siebie). Z powodu braku wymaganej liczby podpisów, Nawacki nie spełnił ustawowych wymogów formalnych, co czyniło jego wybór w 2018 nielegalnym nawet na gruncie przepisów uchwalonych przez Sejm VIII kadencji. Ponieważ Sejm wybierał wszystkich 15 sędziów-członków Rady w jednym, blokowym głosowaniu, brak wymaganej liczby podpisów pod jedną kandydaturą skutkował wadliwością wyboru całej Rady uformowanej w 2018.