Podczas I wojny światowej, powołany do armii – był komendantem szpitala wojskowego w Stanisławowie. Po dostaniu się do niewoli, wywieziony w głąb Rosji, gdzie przebywał w obozie jenieckim w Berdyczowie, a potem w guberni kazańskiej i symbirskiej. W 1917 uznany za inwalidę przebywał w szpitalu w Rosji. Po drugiej rewolucji rosyjskiej w 1917 przedostał się poprzez Finlandię i Szwecję do kraju. Po wojnie powrócił do rodzinnego majątku. Przeprowadzona parcelacja mimo zmniejszenia powierzchni majątku ułatwiła my jego odbudowę. Przeprowadził jego gruntowną modernizacją – elektryfikując zarówno dwór jak i folwark, a także prowadząc młyn i gorzelnię.
W okresie międzywojennym był członkiem Związku Ziemian oraz nadal do Tow. Gospodarskiego we Lwowie i Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego. Był także ławnikiem sądowym. Pełnił również funkcje członka rad nadzorczych Tow. Kotłów Parowych w Warszawie,Tow. Ubezpieczeniowego „Florianka” w Krakowie, Syndykatu Zbożowego we Lwowie. Członek Rady Naukowej w szkole im. Jerzego Turnaua. Członek Stronnictwa Narodowego. Bardzo aktywnie udzielał się w pracach Sodalicji Mariańskiej. Założył w swoim majątku ochronkę dla dzieci wiejskich przez ss. służebniczki, udzielał też wsparcia bursie dla sierot po poległych i zaginionych w I wojnie światowej w Tarnopolu.