Udzielał się także przy organizacji pielgrzymek na Jasną Górę i do Rzymu. W 1932 otrzymał tytuł Szambelana Jego Świątobliwości.
Po wybuchu II wojny światowej wraz z rodziną został zmuszony do opuszczenia majątku. Po zajęciu Tarnopola przez Niemców został w listopadzie 1941 prezesem honorowym a potem kierownikiem biura Polskiego Komitetu Opiekuńczego. Wielokrotnie interweniował u władz okupacyjnych w sprawach ludności pokrzywdzonej przez Niemców i Ukraińców. Po donosie został aresztowany przez Niemców. Wypuszczony na wolność zrezygnował z kierowania Komitetem. Resztę wojny przeżył wraz z rodziną w Tarnopolu. Po ponownym zajęciu miasta, a także Czermielowa przez Armię Czerwoną latem 1945 został repatriowany na Górny Śląsk, gdzie mieszkał najpierw w Brzezinach koło Bytomia a następnie w Gliwicach.
Został pochowany w Gliwicach.