Żaden z wyżej wymienionych autorów nie podał w swych książkach źródeł, które by potwierdzały holenderskie pochodzenie Henrika Marheina. Jak stwierdził jeden z biografów rodu, John Screen, domniemane pochodzenie Marheina opiera się na informacjach zawartych w publikacji fińskiego badacza Brunona Lescha z 1924 roku. Lesch w szwedzkich archiwach znalazł trzy listy w języku niderlandzkim, podpisane przez Henrika Marheina. W swej książce poczynił następujące spostrzeżenie:
Lesch stwierdził także że „jego intensywne relacje biznesowe z Amsterdamem dalej wskazują ten sam kierunek”, z kolei to, że „nazwisko nie brzmi obco dla holenderskiego ucha, pokazuje użycie unikalnej formy van Marheyn, jak pewnego razu w przypadku pełnomocnictwa udzielonego przez jego dostawcę w Amsterdamie”. Daje to podstawę do twierdzenia że Lesch pomimo wniosku, że Henrik Marhein był Holendrem, brał pod uwagę możliwość, że nazwisko Marhein mogło powstać poza Holandią.