dostosowane do szwedzkiego pisma, ale z zachowaniem oryginalnej wymowy holenderskiej.
Haggrén w 2001 roku przeanalizował przemysł żelaza w szwedzkim regionie Gästrikland w XVII wieku. W swej publikacji zawarł tabelę z nazwiskami właścicieli zakładów przetwórstwa żelaza i nazwami tych zakładów w regionie Gästrikland w 1655 roku na podstawie materiału z lokalnego okręgu górniczego. W tabeli tej właściciele zakładów Tolffors i Forsbacka zostali wymienieni jako kolejno: Henric Marin i Jochim Strokerk oraz Henrich Marhein i Jochim Strokirk. Zaistniały podstawy do twierdzenia, że Henric Marin lub Henrich Marhein byli tożsami z Henrikiem Marheinem, protoplastą rodziny Mannerheim. Jochim Strokerk lub Strokirk mógł się wywodzić z Lubeki i być niemieckiego pochodzenia.
Nazwisko zapisane jako Marin stworzyło warunki do postawienia hipotezy, że pierwotnie wywodziło się z Francji (francuskie słowo marin oznacza „marynarz”, a nazwisko Marin jest stosunkowo popularne we Francji). W XVII wieku wielu właścicieli zakładów przetwórstwa żelaza, którzy zdobyli doświadczenie w przemyśle żelaznym w Walonii (obecnie część Belgii) było zatrudnionych w Szwecji. Ponadto wielu emigrantów z Walonii osiedliło się w Holandii pod koniec XVI wieku w wyniku prześladowania protestantyzmu w Niderlandach Hiszpańskich.