W marcu 1919 roku otrzymał awans na zastępcę dowódcy 1. Wielkopolskiej eskadry polnej i w jej składzie trafił 14 marca na front wojny polsko-ukraińskiej. Wziął udział w obronie Lwowa, podczas której wykonał kilka lotów bojowych. 10 czerwca 1919 roku eskadra została przebazowana na front wielkopolski a Andrzej Płachta został przeniesiony na stanowisko adiutanta stacji Ławica. W październiku 1919 roku został mianowany jej komendantem, a w styczniu 1920 roku objął stanowisko dowódcy 1. Eskadry Wielkopolskiej.
9 i 11 kwietnia wraz z pchor. pil. Kazimierzem Burzyńskim wykonał dwa długotrwałe loty wywiadowcze w rejonie Rzeczycy. W czasie kwietniowych walk pod Szaciłkami i Jakimkowskaja na czele 1. ew atakował z niskiego pułapu piechotę Armii Czerwonej. 17 kwietnia brał udział w atakach na skupiska radzieckich barek na Berezynie, wykonał dwa loty na te cele. Pomimo uszkodzenia samolotu kontynuowali ataki do wyczerpania amunicji. W maju 1920 roku intensywność walk wzrosła i Płachta wykonał w tym miesiącu 30 lotów trwających łącznie ponad 60 godzin. W lipcu 1920 roku został mianowany dowódcą parku lotniczego w Toruniu.