Po zakończeniu działań wojennych pozostał w Wojsku Polskim. 8 marca 1921 roku został mianowany dowódcą 16. eskadry wywiadowczej, a w maju dowódcą 10. eskadry wywiadowczej. 1 września 1922 roku otrzymał przydział do 3. pułku lotniczego, następnie 18 kwietnia 1927 roku został przydzielony do 1. pułku lotniczego, gdzie wkrótce został dowódcą I dywizjonu wywiadowczego. Pod koniec 1927 roku został skierowany na czteromiesięczny kurs dla oficerów sztabowych lotnictwa przy Centrum Wyższych Studiów Wojskowych w Warszawie. 5 listopada 1928 roku został wyznaczony na dowódcę dywizjonu szkolnego 1. pl, a w lipcu 1929 roku przesunięty na stanowisko dowódcy dywizjonu.
Poza służbą w lotnictwie wojskowym uczestniczył w działalności Związku Lotników Polskich, w 1925 roku był jednym z kandydatów na prezesa Związku. Trzykrotnie zasiadał w Radzie Nadzorczej Związku.