Comando Supremo zamierzało utrzymywać tę linię przez czas nieokreślony, ale Rommel uznał ją za zbyt wrażliwą na kolejny manewr flankujący, w przeciwieństwie do pozycji Wadi Akarit mieszczącej się za nią.
Teren Pofałdowany teren południowej Tunezji, z trudnymi skalistymi grzbietami ograniczał pole manewru; naprzeciwko zatoki znajduje się Mała Syrta, gdzie biegnąc z północy na południe wybrzeże skręca na wschód, a półpustynna, pokryta zaroślami równina przybrzeżna idzie w głąb lądu przez wzgórza Matmata, które rozciągają się z południa na północ. Po drugiej stronie równiny, w linii z południowego zachodu na północny wschód, znajdowała się linia Mareth, fortyfikacje zbudowane przez Francuzów w latach 30. XX wieku. Na północy wzgórza i linia fortów kończyły się w luce Tebaga, niskiej przełęczy pomiędzy wzgórzami Matmata i Djebel Tebaga, kolejną linią wzniesień na zachód od szczeliny biegnącej ze wschodu na zachód. Na północ i zachód od tego miejsca znajduje się Wielki Szott, zaś na zachód od wzgórz Matmata piaskowiec Jebel Dahar, a następnie suchy, nieprzejezdny Wielki Erg Wschodni. Gabès leży na wybrzeżu, gdzie równina spotyka się z trasą z luki Tebaga. Na północ od Gabès droga do Sfax przebiega między morzem a Wielkim Szottem.