Była to jedyna droga na północ dla 8 Armii i została zablokowana przez linię Mareth.
Linia Mareth biegła wzdłuż linii Wadi Zigzaou, naturalnej przeszkody dla czołgów ze stromymi brzegami wznoszącymi się do 21 m; strona północno-zachodnia została ufortyfikowana przez Francuzów, a następnie wzmocniona. Wadi przecina przybrzeżną równinę od Zarat do Toujane i idzie dalej za wzgórzami Matmata. W 1938 r. Francuzi ocenili, że Jebel Dahar jest nieprzejezdny dla transportu zmotoryzowanego, dlatego też nie rozszerzyli linii Mareth w głąb lądu, ale w 1943 r. pojazdy silnikowe miały znacznie lepsze osiągi. Brytyjczycy mieli przewagę, ponieważ gen. Georges Catroux, projektant i dowódca garnizonu linii Mareth w latach 30. XX wieku, był dostępny w Algierze, aby udzielać informacji i porad dotyczących planowanego ataku. W pierwotnym planie Montgomery napisał: „celem operacji Pugilist jest zniszczenie wroga, który teraz opiera się 8 Armii na linii Mareth oraz posunięcie się naprzód i zdobycie Sfax”.
Preludium