Bitwa o Medenine była kontratakiem sił Osi dezorganizującym przygotowania wroga, skierowanym na Medenine w Tunezji 6 marca 1943 r. Operacja miała na celu opóźnienie ataku brytyjskiej 8 Armii na linię Mareth. Brytyjczycy zostali ostrzeżeni przez system Ultra odszyfrowujący niemiecką komunikację bezprzewodową i przerzucili posiłki z Trypolisu oraz Bengazi przed atakiem sił niemiecko-włoskich, co spowodowało kosztowną porażkę tych drugich. Rommel nie mógł sobie pozwolić na utratę sił potrzebnych do obrony linii Mareth, dlatego atak został przerwany o zmierzchu. W nocy 8 Armia pozostała w gotowości na wypadek kolejnego uderzenia sił Osi i wysłała patrole naprzód w celu odnalezienia i ostatecznego zniszczenia obezwładnionych czołgów Osi, aby wróg nie miał z nich pożytku. W ciągu dnia Luftwaffe i Regia Aeronautica podjęły maksymalny wysiłek z niewielkim skutkiem przeciwko alianckiej obronie przeciwlotniczej i samolotom RAF-u. 7 marca siły Osi rozpoczęły odwrót na północ w kierunku linii Mareth, jednak pościg 8 Armii został spowolniony przez deszcz.