W 1929 i 1930 pracował w Instytucie Badań Technicznych (od 1936 Instytut Techniczny Lotnictwa, ITL) jako konstruktor i tłumacz w dziale wydawnictw, następnie po odpracowaniu stypendium służył w Wojsku Polskim. W latach 1933–1935 ponownie był zatrudniony w IBTL, gdzie jako konstruktor zajmował się sprawdzaniem obliczeń aerodynamicznych i wytrzymałościowych oraz opracowywaniem programów prób statycznych. Publikował artykuły na tematy lotnicze na łamach m.in. „Skrzydlatej Polski”, „Technicznych Nowości Lotniczych”, „Techniki Lotniczej”.

W latach 1932–1933 odbył szkolenie szybowcowe w Polichnie, następnie w Bezmiechowej. W 1934 ukończył kurs lotów holowanych za samolotem. W tym samym roku został przydzielony do grupy technicznej Międzynarodowych Zawodów Samolotów Turystycznych Challenge w Paryżu. Był członkiem Aeroklubu Warszawskiego.

W 1935 rozpoczął pracę jako konstruktor w PZL-Wytwórnia Płatowców nr 1 Warszawa-Paluch na Okęciu, gdzie w prototypowym biurze konstrukcyjnym wykonał obliczenia wytrzymałościowe samolotów bombowych ZPZL-30 Żubr i PZL-37 Łoś.