W kwietniu 1936 został zatrudniony w Lubelskiej Wytwórni Samolotów, obejmując stanowisko zastępcy kierownika biura konstrukcyjnego. Kierował tam grupą projektującą samolot obserwacyjny LWS-3 Mewa. W 1937 został kierownikiem działu fabrycznej kontroli technicznej oraz pełnomocnikiem (prokurentem) w LWS. We wrześniu 1937 ponownie wrócił do pracy w Instytucie Technicznym Lotnictwa, gdzie w latach 1938–1939 opracował projekt przepisów budowy samolotów.

W czasie wojny obronnej 1939 służył w eskadrze zapasowej 1 Pułku Lotniczego. Od października 1939 pracował początkowo jako szklarz, następnie był nauczycielem matematyki w szkole zawodowej, a od września 1942 został wykładowcą wytrzymałości materiałów oraz części maszyn w Państwowej Szkole Elektrycznej II stopnia oraz w Państwowej Szkole Budowy Maszyn II stopnia. Od 1941 r. używając pseudonimu „Jerzymski” należał do ZWZ, a następnie do AK, gdzie kierował konspiracyjnym Instytutem Technicznym Lotnictwa Komendy Głównej AK, pod kryptonimem „Dural”, podporządkowanym od 1942 Wydziałowi Przemysłu Lotniczego KG AK, jako dział naukowy. Jego zastępcami byli inż. Stanisław Madeyski i inż.