Stefan Waciórski, który był inicjatorem technicznej działalności lotniczej w konspiracji.

Po wojnie był pracownikiem Ministerstwa Komunikacji, gdzie w 1946 był organizatorem konkursu na motoszybowiec, w którego wyniku został zbudowany motoszybowiec „Pegaz” konstrukcji inż. Tadeusza Chylińskiego. W okresie od lutego 1946 r. do marca 1947 brał udział w zakupie z demobilu samolotów Piper Cub w amerykańskiej strefie okupacyjnej z przeznaczeniem dla aeroklubów. W 1948 podjął pracę w Głównym Instytucie Lotnictwa na stanowisku kierownika Działu Badań w Locie. Wykładał w Szkole Inżynierskiej im. H. Wawelberga i S. Rotwanda. W latach 1948–1952 pełnił funkcję dyrektora Głównego Instytutu Lotnictwa.

Po 1952 został przez komisję weryfikacyjną uznany za „jednostkę niepewną” (zataił przynależność do AK) i odsunięty od lotnictwa.