rebek oraz lira da braccio, a także instrumenty o pochodzeniu orientalnym, które wpłynęły na ich konstrukcję i sposób gry.
Właściwe skrzypce ukształtowały się w XVI wieku w północnych Włoszech, przede wszystkim w ośrodkach takich jak Cremona i Brescia, gdzie działały pierwsze szkoły lutnicze. Za jednego z najważniejszych twórców wczesnej formy skrzypiec uznaje się , który zapoczątkował szkołę kremońską i nadał instrumentowi podstawowe cechy konstrukcyjne, zachowane w dużej mierze do dziś. Równolegle w Brescii działali inni wybitni lutnicy, tacy jak Gasparo da Salò oraz Giovanni Paolo Maggini, których instrumenty miały nieco odmienny charakter brzmieniowy i konstrukcyjny. W kolejnych pokoleniach szkoła kremońska była rozwijana przez potomków i uczniów Amatiego, zwłaszcza Nicolę Amatiego, który udoskonalił proporcje instrumentu i wywarł ogromny wpływ na późniejszych mistrzów lutnictwa.