Highlife – gatunek muzyczny, który zrodził się na początku XX wieku na terenie dzisiejszej Ghany, która wówczas była jeszcze kolonią Imperium Brytyjskiego – Złotym Wybrzeżem. W latach 20. ghańscy muzycy dokonali połączenia zagranicznych fokstrotów i calypso z rdzennymi rytmami Akan, tworząc highlife'ową hybrydę, która bazuje na akańskich strukturach rytmicznych, ale wykonywana jest na instrumentach zachodnich. Charakterystyczna dla highlife’u jest jazzowa sekcja dęta i rozbudowana sekcja gitar, które zwykle pełnią funkcję wiodąca. Słychać w nim także brzmienia syntezatorów i często znacznie przyspiesza się tempo.
Po II wojnie światowej highlife zaczął zdobywać popularność wśród nigeryjskiego ludu Igbo, aż w latach 60. stał się najpopularniejszym gatunkiem muzycznym w kraju.
Historia W czasach kolonialnych highlife kojarzono z lokalną afrykańską arystokracją. Grywany był wzdłuż wybrzeża przez rozliczne bandy, takie jak Jazz Kings, Cape Coast Sugar Babies, czy Accra Orchestra. Słuchały go „wyższe sfery” (high class), w klubach, w których obowiązywała selekcja gości, i stąd wzięła się nazwa gatunku. Lider orkiestry dancingowej Yebuah Mensah (starszy brat E.T.