Mensaha, zwanego Królem Highlife'u), w 1973 roku wspominał Johnowi Collinsowi, brytyjskiemu gitarzyście, który jako dziecko po raz pierwszy zetknął się z muzyką Ghany, iż termin „high life” pojawił się na początku lat dwudziestych: „jako chwytliwa nazwa dla rdzennych melodii, które orkiestrowano i grano w [ekskluzywnych] klubach przez tak wytrawne bandy, jak Jazz Kings, the Cape Coast Sugar Babies, the Sekondi Nanshamang, a potem Accra Orchestra. Zwykli ludzie nazywali to highlifem, obserwując wchodzące do klubów pary, które nie tylko płaciły względnie wysokie kwoty za wstęp – 7s 6d (7 szylingów i sześciopensówka), ale i mogły pozwolić sobie na spełnienie wymogu pełnego wieczorowego stroju, często razem z cylindrem.”
Od lat 30. highlife rozprzestrzeniali Ghańczycy, podróżujący w poszukiwaniu pracy do Sierra Leone, Liberii, Nigerii i Gambii przez inne zachodnio-afrykańskie kraje, w których muzyka ta szybko zdobywała popularność.