Zachar Artiomowicz Sorokin (ros. Захар Артёмович Сорокин, ur. w miejscowości Głubokoje w powiecie barnaulskim w guberni tomskiej (obecnie w rejonie karasuckim w obwodzie nowosybirskim), zm. 19 marca 1978 w Moskwie) – radziecki lotnik morski, kapitan, Bohater Związku Radzieckiego (1944).

Życiorys Urodził się w rodzinie robotniczej. W latach 20. XX w. wraz z rodziną przeniósł się do Tichoriecka, gdzie skończył 7 klas i szkołę uniwersytetu fabryczno-zawodowego, po czym pracował jako pomocnik maszynisty parowozu i jednocześnie uczył się w aeroklubie. Od 1937 służył we Flocie Wojskowo-Morskiej, w 1939 ukończył wojskowo-morską szkołę lotniczą w Jejsku, po czym został pilotem w 72 mieszanym lotniczym pułku Sił Powietrznych Floty Czarnomorskiej w Sewastopolu. Od 22 czerwca 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami, osłaniając myśliwcem MiG-3 okręty Floty Czarnomorskiej przed nalotami wrogiego lotnictwa. W lipcu 1941 wraz z innymi lotnikami pochodzącymi z Syberii został przeniesiony do lotnictwa Floty Północnej. Służył w eskadrze Borisa Safonowa. Swoje pierwsze zwycięstwo odniósł 19 lipca 1941. Od 18 października 1941 był zastępcą dowódcy eskadry, 25 października w walce powietrznej został zestrzelony i ranny, po czym zdołał wylądować awaryjnie w tundrze.