Zamieszkał wtedy w Dubiecku, gdzie nadal był inwigilowany, choć nie przejawiał żadnej działalności. W dniu 28 lutego 1951 roku został aresztowany i oskarżony o zdradę wojskową, szpiegostwo, ukrywanie działalności przestępczej syna, został wtedy wydalony z wojska i w wyniku zastosowanej wobec niego presji przyznał się do wszystkiego w grudniu 1951 roku. Wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 23 lipca 1952 roku został skazany na karę dożywotniego więzienia, grzywnę w wysokości 100000 koron, utratę mienia i utratę praw obywatelskich na lat 10. Do odbycia kary został umieszczony w więzieniu w Valdicach, gdzie zmarł 16 października 1952 roku.
W 22 maja 1962 roku Wojskowe Kolegium Sądu Najwyższego uchyliło część oskarżeń przeciwko niemu z wyjątkiem zdrady wojskowej. Natomiast Wyższy Sąd Wojskowy wyrokiem z 8 stycznia 1972 roku uchylił również oskarżenie o zdradę wojskową.