Do stworzenia projektu lokalu gastronomicznego Fryderyk Wilhelm IV zaangażował trzech architektów: Ludwiga Persiusa, Carla Ferdinanda Langhansa i . Podczas krótkiego, dziesięciomiesięcznego okresu budowy wzniesiono monumentalny, przypominający zamek budynek w stylu brandenburskiego renesansu biedermeierowskiego, składający się z podwyższonej, dwukondygnacyjnej części środkowej i dwóch podłużnych skrzydeł uzupełnionych różnymi obiektami zewnętrznymi. Mogący pomieścić 5 tysięcy osób gmach był wyposażony w oświetlenie gazowe i posiadał dwa ogrody zimowe, 14 sal balowych, trzy duże sale oraz szczególnie okazałą Salę Królewską (niem. Königssaal) z lożami oraz balkonami. Budynek został otwarty 15 lutego 1844 roku – z tej okazji zorganizowano wystawny bal, na którym bawiła się największa możliwa liczba gości, jaką obiekt mógł pomieścić. W latach 1845–1846 dokonano pod kierownictwem architekta krajobrazu i ogrodów Petera Josepha Lennégo przekształcenia placu do prowadzenia musztry w plac do organizowania parad.