założyła w Kiszyniowie Stowarzyszenie Kobiet Rumuńskich, zrzeszone z Prawosławnym Narodowym Towarzystwem Kobiet Rumuńskich w Bukareszcie, którego liderką była Alexandrina Cantacuzino.
W 1940 r., po wkroczeniu wojsk radzieckich do Besarabii, Alistar wyjechała z Kiszyniowa do Jass, gdzie zamieszkała w domu rodziny Isanos. Po przejęciu przez komunistów władzy w Rumunii, jako osoba nieprzychylna wobec nowych władz, została osadzona w areszcie domowym w Pucioasa. Tam też w 1955 r. zmarła i została anonimowo pochowana.
W 1963 r. ciało Alistar zostało ekshumowane i pochowane w grobowcu rodziny Isanos na cmentarzu Bellu w Bukareszcie.
Upamiętnienie Imię Eleny Alistar nosi ulica w kiszyniowskiej dzielnicy Botanica, a od 2002 r. także kiszyniowskie liceum teoretyczne z klasami artystycznymi.
Przypisy
Kategoria:Deputowani do Rady Kraju Kategoria:Ludzie związani z Kiszyniowem Kategoria:Rumuńscy nauczyciele Kategoria:Urodzeni w 1873 Kategoria:Zmarli w 1955 Kategoria:Mołdawianie pochodzenia rumuńskiego