wprowadzenie w Polsce nowoczesnego rozpoznawania i leczenia zaburzeń wzrostu, w tym leczenia hormonem wzrostu (1964), zastosowanie u chorych z niedoczynnością przysadki w zakresie hormonu wzrostu i gonadotropin leczenia metodą pulsacyjnego podawania neurohormonu GnRH (1987); wprowadzenie leczenia wrodzonego przerostu nadnerczy w okresie prenatalnym (1988); uzyskanie czynności wydzielniczej hormonu wzrostu u pacjentów z całkowitą niewydolnością, przez zastosowanie długotrwałego leczenia neurohormonem GHRH – czynnikiem uwalniającym hormon wzrostu (1990); współudział (wraz z Uniwersytetem Karoliny Północnej w USA) w pierwszym na świecie leczeniu preparatem IGF-I chorego z karłowatością spowodowaną opornością na hormon wzrostu (1990–1992); wprowadzenie leczenia hormonem wzrostu zespołu Turnera (2000)
Publikacje naukowe
Tomasz Romer opublikował ponad 200 prac naukowych, w tym monografii, podręczników, a także rozdziałów w podręcznikach pediatrii, nadciśnienia tętniczego i andrologii. Był redaktorem kilku prac zbiorowych i tłumaczeń wydawnictw obcojęzycznych. Ponadto zamieścił wiele oryginalnych artykułów i notatek w czasopismach polskich i zagranicznych. Ważniejsze publikacje to: