Ludwik Szyman (ur. 20 lutego 1895 w Piotrkowie, zm. 9 listopada 1941 w Okrzei) – oficer armii rosyjskiej, Wojsk Wielkopolskich i Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie zawodowego oficera i Bolesławy z Kropińskich. Wstąpił do rosyjskiego korpusu kadetów, a po ukończeniu nauki został zawodowym oficerem armii rosyjskiej.
W listopadzie 1918 wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego. Skierowany do Wielkopolski, objął dowództwo I batalionu 7 pułku Strzelców Wielkopolskich. Na czele batalionu walczył też na frontach wojny polsko-bolszewickiej. 17 sierpnia 1920 otrzymał rozkaz zaatakowania baonem oddziałów nieprzyjaciela w m. Glinianki. Miejscowość została zdobyta. Npl pozostawił m.in. 4 działa, 12 karabinów maszynowych, 40 koni. 21 sierpnia dowodząc I i III baonami pułku zdobył miasteczko Śniadów. [...] Dwa dni później rozbił oddział bolszewików, biorąc 48 jeńców. Za bohaterstwo w walce odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.