W 1952 został zatrudniony w szpitalu Mount Sinai w Nowym Jorku na stanowisku dyrektora oddziału ginekologiczno-położniczego, gdzie niezwłocznie przystąpił do opracowywania programów aborcyjnych, antykoncepcyjnych i sterylizacyjnych. Był w tym czasie jednym z pionierów tego rodzaju praktyk w Stanach Zjednoczonych. Przeprowadzane przez niego aborcje były po pewnym czasie tak liczne, że kierownictwo placówki poprosiło go o ich ograniczenie, aby uniknąć reputacji szpitala, jako zakładu aborcyjnego.
W tym czasie stał się jednym z najwcześniejszych zwolenników rozszerzenia definicji bezpośredniego zagrożenia życia matki w kontekście aborcyjnym, celem ułatwienia dostępności usuwania ciąż. W książce Babies by Choice or by Chance sformułował twierdzenie, że moralne postępowanie człowieka i będące jego wynikiem regulacje prawne, są w dużej mierze wytworem środowiska i zwyczaju (różnych w różnych kulturach), w związku z czym prawa stanowione przez ludzi mogą zostać przez tych ludzi zmieniane, co odróżnia je od praw rządzących wszechświatem. Drażniła go sytuacja prawna w USA, dopuszczająca legalną aborcję (tzw. aborcję terapeutyczną) w kontekście bezpośredniego zagrożenia życia matki, opartą na moralności chrześcijańskiej.