W swojej teorii podniósł, że wiele instytucji współczesnej cywilizacji wywodzi się od tych czterech normalnych i w pewnych przypadkach sprzecznych elementów ludzkich zachowań seksualnych, m.in. monogamia, prawne karanie za gwałt i prostytucja. Był jednym z pierwszych propagatorów sztucznego zapłodnienia, wierząc, że w przyszłości, dzięki postępowi nauki, różnica między kobietami i mężczyznami zostanie zmarginalizowana, a potrzeba biologicznej kobiecości i męskości będzie mogła być wyeliminowana. Stwierdził m.in., że tworzenie [życia] na drodze aktu seksualnego lub jakiegokolwiek połączenia jajeczka ze spermą będzie uważane za przestarzałe. Poczęcie będzie bezosobowym procesem zachodzącym pomiędzy jonami i atomami oraz probówkami i cieczami.
W 1927 był świadkiem zgonu kobiety, będącego wynikiem samodzielnie i nieprofesjonalnie wykonanej aborcji. Było to dla niego punktem wyjścia do propagowania idei legalnych aborcji, jako remedium na nielegalne praktyki w tym zakresie. W początku lat 50. XX wieku stał już na czele ruchu na rzecz legalizacji aborcji.