Nikołaj Michajłowicz Kułakow (ros. Николай Михайлович Кулаков, ur. we wsi Iwanowskoje obecnie w rejonie kimowskim w obwodzie tulskim, zm. 25 marca 1976 w Leningradzie) – radziecki wiceadmirał, Bohater Związku Radzieckiego (1965).
Życiorys Skończył szkołę uniwersytetu fabryczno-zawodowego przy kijowskich zakładach parowozowych, pracował jako ślusarz i sekretarz biura partyjnego zakładów Kijowa i Leningradu, w 1927 został przyjęty do WKP(b). Od sierpnia 1932 służył we Flocie Wojskowo-Morskiej, w 1937 ukończył Akademię Wojskowo-Polityczną im. Tołmaczowa i później był komisarzem łodzi podwodnych we Flocie Bałtyckiej. W czerwcu 1939 został członkiem Rady Wojskowej Floty Północnej, a w kwietniu 1940 Rady Wojskowej Floty Czarnomorskiej, 8 sierpnia 1940 otrzymał stopień komisarza dywizyjnego. Od czerwca 1941 brał udział w wojnie z Niemcami, w tym w obronie Odessy i Sewastopola i w bitwie o Kaukaz, kierując działalnością politycznych organów i partyjnych organizacji Floty Czarnomorskiej. 13 grudnia 1942 otrzymał stopień kontradmirała. W styczniu 1944 został odwołany z funkcji za nieodpowiednią pracę Rady Wojskowej Floty, która doprowadziła do ciężkich strat okrętów w listopadzie 1943 i ciężkich strat podczas operacji kerczeńsko-eltigeńskiej, następnie przez 3 miesiące pozostawał w dyspozycji Zarządu Politycznego Czerwonej Floty ZSRR.