Miejskie szkoły ludowe w latach 1908–1918 w Poznaniu – szkoły miejskie (niem. Städtischen Schulen) z podstawowym poziomem nauczania, zwane szkołami ludowymi (niem. Volksschulen), działające w latach 1908–1918 na obszarze miasta Poznania (niem. Posen). Historia Do końca XIX wieku poznańskie szkoły zajmowały siedem gmachów zbudowanych w ostatnim trzydziestoleciu tegoż wieku. Po przyłączeniu do miasta w 1900 roku Jeżyc, Łazarza i Wildy, wystąpiła potrzeba budowy nowych budynków szkolnych, co doprowadziło do zainicjowania w latach 1902–1914, budowy nowych obiektów dla sześciu szkół stopnia podstawowego (Volksschulen). Kolejno budowane były: w latach 1902–1904 szkoła dla dziewcząt i chłopców (I i II Volksschule), nazywana Pestalozzi-Comeniusschule na tzw. Łąkach Bernardyńskich, usytuowana u zbiegu dzisiejszych ulic św. Marii Magdaleny (ówcześnie Comeniusstrasse) i Hipolita Cegielskiego (ówcześnie Pestalozzistrasse); w latach 1907–1913 szkoła dla dziewcząt i chłopców (VIII Volksschule) na Jeżycach, przy ul. Juliusza Słowackiego (ówcześnie Karlstrasse); w latach 1908–1913 szkoła dla dziewcząt (XIII Volksschule) na Łazarzu, przy ul. Kazimierza Jarochowskiego (ówcześnie Ziethenstrasse);