w latach 1909–1913 szkoła dla chłopców (XI Volksschule) na Wildzie, przy ul. Ignacego Prądzyńskiego (ówcześnie Gneisenaustrasse) i w latach 1914–1917 szkoła dla dziewcząt (XV Volksschule) na Garbarach, przy narożniku dzisiejszych ulic Ewarysta Estkowskiego (ówcześnie Zum Bollwerk) i Garbary (ówcześnie Große Gerberstrasse).
Projekty gmachów tych szkół powstały w Miejskim Urzędzie Budowlanym, pod kierunkiem miejskich radców budowlanych (niem. Stadtbaurat) Heinricha Grüdera (Pestalozzischule i Comeniusschule), Fritza Teubnera (VIII, XI i XIII Volksschule), Adolfa Stahla (XI, XIII i XV Volksschule).
Architektami zaangażowanymi przy projektowaniu szkół byli: Otto Meister (Pestalozzischule i Comeniusschule), Karl Roskam, także (Pestalozzischule i Comeniusschule), Hermann Kloth (VIII i XV Volksschule), Häcker (XV Volksschule) i Waldmann (XI Volksschule), a także Joseph Leimbach i F.