thumb|left|300px|Pałac Reuttów około 1875 roku na rysunku Napoleona Ordy thumb|240px|Fragment młyna / elektrowni w Kamieńcu, 2007 Pałac W XVIII wieku wzniesiono tu okazałą rezydencję. Tutejszy pałac był budynkiem jedenastoosiowym na rzucie prostokąta, dwukondygnacyjnym, przykrytym gładkim dachem, dwu- albo czterospadowym z niewielkimi kolistymi lukarnami. Od strony jeziora centrum pałacu było zdominowane przez trójosiowy ryzalit, wyższy o jedno piętro i zwieńczony trójkątnym szczytem. Przed ryzalitem usytuowano portyk, którego kolumny były połączone ostrołukowymi arkadami podtrzymującymi górny taras. Portyk miał cechy neogotyku i pochodził z okresu późniejszego niż pałac. Tuż przy jednej z bocznych elewacji wzniesiono sześciopiętrową wieżę o przekroju wielokąta, z ostrołukowymi oknami, po jednym na każdym piętrze i boku wielokąta. Wieżę wieńczył krenelaż. Pałac stał w centrum parku angielskiego, schodzącego do samego jeziora. thumb|240px|Współczesna frontowa elewacja pałacu, 2007 Po reformie rolnej przeprowadzonej przez rząd łotewski w 1927 roku w pałacu mieścił się klasztor katolicki i gimnazjum dla dziewcząt, które funkcjonowały tu od 18 listopada 1929 roku. Do 17 czerwca 1940 roku dyrektorem placówki był Aloizs Broks.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Jaunaglona · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.