W listopadzie 1928 roku został zatwierdzony w Centrum Wyszkolenia Podoficerów Lotnictwa na stanowisku komendanta Szkoły Podoficerów Mechaników Lotniczych.
W lutym 1929 roku został mianowany komendantem nowo utworzonego Centrum Wyszkolenia Podoficerów Lotnictwa, a 31 maja 1929 roku objął obowiązki komendanta Szkoły Podoficerów Mechaników Lotniczych. 12 marca 1933 roku został mianowany podpułkownika ze starszeństwem z 1 stycznia 1933 roku i 4. lokatą w korpusie oficerów aeronautyki (w marcu 1939 roku, w tym samym stopniu i starszeństwie, zajmował 1. lokatę w korpusie oficerów lotnictwa, grupa techniczna). W listopadzie 1934 roku został przesunięty w Centrum Wyszkolenia Technicznego Lotnictwa ze stanowiska komendanta Szkoły Podoficerów Specjalistów Lotnictwa na stanowisko dyrektora nauk. W kwietniu 1935 roku został zatwierdzony na stanowisku komendanta Centrum Wyszkolenia Technicznego Lotnictwa. W 1937 roku objął funkcję kierownika Instytutu Technicznego Lotnictwa, którą sprawował do 1939 roku.