Pozyskiwali urządzenia i elementy wyposażenia pracowni, zabezpieczali ocalały dobytek i ściągali do pracy dostępnych im pracowników przedwojennej administracji miar. Do roku 1941 władze niemieckie nie wykazywały większego zainteresowania działalnością GUM, co umożliwiało mu funkcjonowanie mocą prawa Rzeczypospolitej o zasięgu ograniczonym okupacyjnymi realiami. W tym roku zarząd legalizacyjny Generalnej Guberni przysłał z Krakowa niemieckiego nadzorcę Heinricha Wichmana, Saksończyka z pochodzenia (szypra z zawodu), który pozostał na tym stanowisku do wybuchu powstania warszawskiego, Muszkat natomiast pozostawał cały czas na stanowisku wicedyrektora GUM. Dnia 9 sierpnia 1944 roku, kiedy budynek GUM znalazł się w obszarze najcięższych walk powstańczych, został aresztowany przez Niemców i wywieziony do Obozu Burgweide pod Wrocławiem. Stamtąd, 2 września przetransportowano go do Katowic, do pracy przymusowej na najniższym stanowisku w niemieckim urzędzie miar. Jeszcze przed końcem wojny i ustąpieniem Niemców Muszkat przyczynił się do repolonizacji kadry urzędu, a po wkroczeniu do miasta Armii Czerwonej razem ze Zdzisławem Rauszerem podjął działania na rzecz odbudowy urzędów miar.