W 1930 powołany do odbycia czynnej służby wojskowej. Po kursie rekruckim przeniesiony do Szkoły Podchorążych Rezerwy Lotnictwa – Grupy Technicznej. Kurs ukończył 15 sierpnia 1931 z wynikiem bardzo dobrym, jako plutonowy podchorąży rezerwy ze specjalnością oficera technicznego. 16 sierpnia 1931 otrzymał przydział mobilizacyjny do 32 Eskadry Liniowej w 3 Pułku Lotniczym w Poznaniu, po czym został przeniesiony do rezerwy, z przydziałem mobilizacyjnym do tej eskadry. W 1932 promowany na stopień podporucznika rezerwy, a jego przydział mobilizacyjny został zmieniony na 31 Eskadrę Liniową w Poznaniu. 24 listopada 1937 otrzymał awans na porucznika rezerwy.
7 sierpnia 1939 powołany na ćwiczenia do 31 Eskadry Liniowej, a po ogłoszeniu mobilizacji alarmowej, 24 sierpnia 1939 dostał przydział do Kompanii Obsługi Węzła Lotnisk nr 23 na stanowisko zastępcy dowódcy. Po agresji III Rzeszy na Polskę ewakuowany wraz z jednostką na południowy wschód. Po agresji ZSRR na Polskę, 17 września 1939 przedpołudniem został wzięty do niewoli przez Armię Czerwoną w Jagielnicy koło Czortkowa. Tego samego dnia wieczorem zdołał zbiec z konwoju jeńców wraz z por. obs. Zbigniewem Siarkowskim i ppor. lek. Marianem Turskim.