W 1935 został pierwszym polskim prowincjałem werbistów - Stolica Apostolska utworzyła prowincję 12 grudnia 1935.

2 września 1939, po napaści Niemiec na Polskę, wyjechał jako kapelan do Warszawy, a stamtąd do Baranowicz, gdzie werbiści objęli lokalną parafię. Wkrótce wrócił jednak do Warszawy - spowiadał i odprawiał msze w kościele Najświętszego Zbawiciela. Od 1943 był też kapelanem sióstr Sacre Coeur. W trakcie powstania warszawskiego pozostał w stolicy. Przeszedł też przez obóz w Pruszkowie, co zakończyło się dla niego ciężkimi schorzeniami.

Po zakończeniu wojny pojechał najpierw do Górnej Grupy, a następnie do Bruczkowa, gdzie znacznie podupadł na zdrowiu. Leczył się w Poznaniu, gdzie zmarł. Do końca pozostawał pod opieką kardynała Augusta Hlonda i biskupa Walentego Dymka. Pochowany 27 kwietnia 1946 na cmentarzu przy Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Borku Wielkopolskim.

Przypisy

Kategoria:Ludzie związani z Rybnikiem Kategoria:Polscy werbiści Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w 1946