W czerwcu otrzymał pochwałę za odwagę podczas ataków z niskiej wysokości na oddziały nieprzyjaciela. 30 czerwca, również w załodze ze Stefanem Stecem, skutecznie bombardował i ostrzeliwał oddziały ukraińskie w rejonie Jeziernej i Podhajczyk.
Od początku 1920 roku brał udział w przygotowaniu eskadry do działań bojowych w ramach wojny polsko-bolszewickiej. Siedemnastego lutego, w towarzystwie majora Cedrica Fauntleroya i kapitana Meriana Coopera, wyjechał po rozkazy do Tarnopola. Brał też udział w poszukiwaniu odpowiedniego lądowiska dla eskadry, jego samolot kapotował podczas lądowania na wyboistym polu pod Równem.
Na początku kwietnia 1920 roku został skierowany do Warszawy w celu przeszkolenia na samolotach Ansaldo A.1 Balilla. Szybko powrócił do jednostki bojowej i już 10 kwietnia wziął udział w dwukrotnym grupowym ataku na nieprzyjacielskie transporty wyładowywane na stacji kolejowej w Cudnowie. 15 maja wykrył i ostrzelał nieprzyjacielską baterię artyleryjską. Podczas tego ataku uszkodzeniu uległ synchronizator karabinu maszynowego i przestrzelone zostało śmigło, ale pilot zdołał doprowadzić uszkodzony samolot na lotnisko. 27 maja przeprowadził samotny atak na kolumnę kawalerii Armii Czerwonej liczącą ok. 20 tys. jeźdźców, podczas którego został lekko ranny.