Kolej piliońska (gr. Τρενάκι Πηλίου, potocznie gr. Μουντζούρης, Moutzouris, pol. BrudasekWiesława Rusin, Grecja, Pascal, Bielsko-Biała, 2007, s. 277, ) – wąskotorowa, jednotorowa publiczna linia kolejowa o rozstawie szyn 600 mm, znajdująca się w Grecji (Tesalia-Grecja Środkowa) łącząca pierwotnie miasto Wolos (styk z linią normalnotorową do Larisy) ze wsią Milies.

Historia thumb|left|220px|Na stacji w Ano Lechonia Autorem projektu linii, która otworzyła ten rejon Grecji na świat, był włoski inżynier Evaristo de Chirico, pochodzący z Sycylii, który zaprojektował wszystkie szczegóły trasy, wraz z architekturą, układami torowymi i tunelami. Kolei tej przyglądał się w latach dziecięcych jego syn urodzony w Wolosie, późniejszy malarz surrealistyczny, Giorgio de ChiricoMichał Głombiowski, Kolej, mosty i greckie dzieciństwo, w: Lente, który w swojej wczesnej twórczości umieszczał liczne motywy kolejowe. Pierwszy etap budowy realizowano w latach 1894-1895 lub 1892-1896, łącząc Wolos z wsią Ano Lechonia. W drugim etapie (do 1903) linia została przedłużona do stacji końcowej w Milies. Cała trasa liczyła 29 kilometrów, a jej konstrukcja dobrze harmonizowała z krajobrazem, w którym funkcjonowała.