6 stycznia 1922 r. Węgry świętowały jubileusz pięćdziesięciolecia jej kariery aktorskiej na scenie Teatru Narodowego. Po raz ostatni wystąpiła 3 grudnia 1925 r. w sztuce Złoty człowiek Móra Jókaiego jako matka Teresa. Zmarła 5.10.1926 r. w Budapeszcie w Sanatorium Jánosa (obecnie Klinika Kardiologii i Angiologii Uniwersytetu Semmelweisa). Pochowana została na cmentarzu Kerepesi w grobie wybudowanym jeszcze za jej życia. Jako materiału użyto kamieni ze rozbiórki starego budynku Teatru Narodowego, a kamień nagrobny, na którym wyryto epitafium, powstał z fragmentu jednej z jego kolumn.
Upamiętnienie thumb|200px|Grób Mari Jászai w Budapeszcie na cmentarzu przy ulicy Kerepesi út Jeszcze za życia aktorki w 1922 r. umieszczono tablicę pamiątkową na jej domu rodzinnym w Ászárze, w którym obecnie istnieje dom jej pamięci. Jej imieniem nazwano teatr Jászai Mari Színház w Tatabányi. Również krater na Wenus zyskał jej imię. Od jej imienia pochodzi nazwa prestiżowej aktorskiej Nagrody Mari Jászai. Jej imię nosi plac w V i XIII dzielnicy Budapesztu. Także w Budapeszcie na ulicy Magyar utca 34 znajduje się Dom Aktora Színészotthon jej imienia z tablicą pamiątkową ozdobioną płaskorzeźbą. W Rábatamási na ulicy Szent István 33 urządzono izbę pamięci Mari Jászai.