W dzisiejszych Indiach ok. 80% muzułmanów stanowią sunnici. Pozostali to szyici, spośród których znaczna część praktykuje mistyczną ścieżkę islamu – sufizm. Najwięcej muzułmanów mieszka w stanach: Dżammu i Kaszmir (68,3%), Bengal Zachodni (27%), Uttar Pradesh (19,3%), Asam (34,2%) i w Kerali (26,6%). Jednak spotkać ich można w każdym zakątku Indii, podobnie jak wielkie i małe meczety.
W latach 60. XX w. nastąpiła eksplozja demograficzna w Indiach, a największy przyrost ludności odnotowano właśnie wśród muzułmanów (z 47 mln w 1961 r. do 138 mln w 2001 r.). Średni wzrost populacji wyniósł więc dla całego społeczeństwa 134%, dla muzułmanów zaś 194%. Co często służy nacjonalistom hinduskim do straszenia „muzułmańską bombą demograficzną”.
Po uzyskaniu niepodległości w 1947 r. wymuszona wymiana ludności między Indiami a Pakistanem spowodowała wyjątkowo gwałtowne zamieszki między społecznościami hinduskimi i muzułmańskimi (patrz Spór o Kaszmir). W 1992 r. Hindusi zniszczyli meczet Babri, co doprowadziło do epizodów przemocy między muzułmanami i Hindusami, szczególnie w Bombaju, powodując prawie 2000 zgonów w całym kraju.