Historia Wojownicy Umajjadów przedostali się do Sindh już na początku VIII wieku, ale obecność muzułmanów w Indiach nie wywarła decydującego wpływu aż do przybycia Ghaznawidów i Ghurydów w XI i XII wieku. Muzułmanie przenikali niezliczone królestwa Półwyspu Indyjskiego do XI wieku jedynie jako handlarze. Podboje Ghurydów około 1200 r. w północnych Indiach położyły podwaliny dla pierwszego z wielu muzułmańskich sułtanatów, często kierowanych przez książąt pochodzenia tureckiego. Indyjskie sułtanaty przetrwały, dopóki nie zostały pochłonięte w XVI i XVII wieku przez nową, ekspansywną potęgę islamską w Indiach - Imperium Mogołów.
Napływ muzułmanów z Iranu i Azji Centralnej uciekających przed Mongołami przyniósł ze sobą zarówno wpływy kulturowe, jak i zdecydowany wzrost populacji muzułmańskiej, ponieważ większość poddanych królestwa stanowili Hindusi. Sułtanat Delhijski kontynuował ekspansję na południe pod dynastią Khalji (1290–1320), a dominacja muzułmanów na subkontynencie indyjskim osiągnęła największy zasięg geograficzny pod rządami Tughluqid (1320–1414). Kilku gubernatorów ogłosiło niepodległość, a inwazja Timura i grabieże Delhi w latach 1398–1399 zapoczątkowały koniec królestwa Tughluqid, które wkrótce rozpadło się na drastycznie zredukowane Sułtanat Delhi i wiele mniejszych państw muzułmańskich.