Józef Wincenty Pietrzak (ur. 10 lutego 1887 w Jordanowie, zm. 11 stycznia 1922 w Świeciu) – polski nauczyciel i działacz niepodległościowy, plutonowy Legionów Polskich, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 10 lutego 1887 w Jordanowie, w ówczesnym powiecie myślenickim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Wincentego i Balbiny z Babińskich. Uczęszczał do szkoły powszechnej w rodzinnym mieście. W 1907 ukończył naukę i zdał egzamin maturalny w c. k. Gimnazjum św. Anny w Krakowie. Następnie studiował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W roku akademickim 1909/1910 zaliczył Kurs Naukowy dla Kandydatów na Nauczycieli Gimnastyki w Szkołach Średnich w Krakowie. 4 lipca 1911 uzyskał uprawnienia w tym zakresie, a 20 listopada tego roku uzyskał uprawnienia do nauczania chemii jako przedmiotu głównego oraz matematyki i fizyki jako przedmiotów pobocznych w szkołach średnich z polskim językiem wykładowym. W 1911, po ukończeniu studiów, pozostał w uczelni w charakterze demonstratora zakładu chemicznego u profesora Karola Olszewskiego.