Fundusz Kultury Narodowej – polska instytucja państwowa istniejąca w latach 1928-1947. Odpowiadała za wspieranie szeroko pojętej kultury - przede wszystkim nauki. Beneficjentami jej wsparcia - w postaci zasiłków i stypendiów - byli wybitni polscy uczeni, literaci, artyści oraz rozmaite instytucje, towarzystwa i wydawnictwa.
Historia Fundusz Kultury Narodowej został utworzony w oparciu o uchwałę Rady Ministrów z 2 kwietnia 1928 roku. Jego powstanie było możliwe w konsekwencji inicjatywy dyrektora Departamentu Nauki i Szkół Wyższych - Stanisława Michalskiego, popartej przez Józefa Piłsudskiego. Fundusz korzystał z przyznawanych z budżetu państwa środków - gwarantowanych w ustawach skarbowych. W latach 1928-1930 dysponował kwotą 5 mln zł. Kwota ta nie wystarczała do zaspokojenia wszystkich najważniejszych potrzeb kultury narodowej. W kolejnych latach została zredukowana w związku oszczędnościami budżetowymi do kwoty 1 mln zł. Działalności instytucji nie sprzyjały skutki światowego kryzysu gospodarczego, a także niechęć do jej prac części decydentów. Fenomenem były niskie koszty administracyjne. W pierwszym okresie prac FKN stanowiły zaledwie około 0,5% kwot w dyspozycji instytucji.