27 października 1957 został kapelanem Sióstr Niepokalanego Poczęcia we Wrocławiu (na Żernikach), lecz po kilku miesiącach przeniesiono go do Pieniężna (wykładał tu do 1961 lingwistykę i misjologię), a wkrótce do Lublina, gdzie przez kilka lat urządzał bibliotekę Domu Słowa Bożego. Od 1961 (przez dalszych 17 lat) był kapelanem boromeuszek w Świerklańcu. Prowadził wówczas pracę duszpasterską w Szarleju, Piekarach Śląskich i Nakle Śląskim.
Pochowany został na cmentarzu kościoła św. Małgorzaty w Bytomiu.
Praca naukowa Mimo że edukację wyższą zakończył stopniem magistra etnologii (Uniwersytet Wrocławski, 1949–1952) i absolutorium z archeologii, intensywnie pracował naukowo. Od 1942 gromadził materiały historyczne dotyczące nazw miejscowości Śląska Opolskiego, Dolnego i ziemi lubuskiej. Zbiory z tego zakresu przekazał Instytutowi Śląskiemu. Stanowiły one podstawę dla wydania Skorowidza gmin Śląska Dolnego i Opolskiego. W 1952 brał udział w badaniach etnograficznych z profesorem Adolfem Naszem. W latach 1953–1954 prowadził takie badania dla Polskiego Atlasu Etnograficznego. Interesował się m.in. dawnymi metodami wypalania drewna i hutnictwem. Wiele pracy poświęcił zagadnieniom gwar śląskich.