Według Marca Ribota, „w kategoriach punkowych solówek gitarowych, Quine’a zdecydowanie można nazwać innowatorem”. Lester Bangs pisał, że Quine był „pierwszym gitarzystą, który przekuł przełomowe wczesne dokonania Lou Reeda i Jamesa Wlliamsona na nowy, indywidualny język”.
W 2010 roku Robert Quine trafił na 80. miejsce listy 100 najlepszych gitarzystów, opublikowanej przez magazyn Rolling Stone.
Śmierć W sierpniu 2003 roku zmarła żona Quine'a, Alice Sherman. 31 maja 2004 roku w Nowym Jorku zrozpaczony gitarzysta popełnił samobójstwo, wstrzykując sobie śmiertelną dawkę heroiny.
Wybrana dyskografia Richard Hell & The Voidoids - Blank Generation (1977) Lydia Lunch - Queen of Siam (1979) Jody Harris/Robert Quine - Escape (1981) Material - Temporary Music (1981) Richard Hell & The Voidoids - Destiny Street (1982) Lou Reed - The Blue Mask (1982) Lou Reed - Legendary Hearts (1983) Lou Reed - Live in Italy (1984) Robert Quine/Fred Maher - Basic (1984) John Zorn - The Big Gundown (1984) Tom Waits - Rain Dogs (1985) John Zorn - Spillane (1986) Marianne Faithfull - Strange Weather (1987) Matthew Sweet - Earth (1989) Lloyd Cole - Lloyd Cole (1990) Matthew Sweet - Girlfriend (1991) Lloyd Cole - Don't Get Weird One Me Babe (1991) Brian Eno - Nerve Net (1992) John Zorn - Filmworks 1986-1990 (1992)