Kiedy wszyscy dotarli na cmentarz (studenci, członkowie różnych organizacji, władze uczelni) na Antokolu okazało się, że rodzina nie dotrze na czas do Wilna, przedstawiciele Obozu Wielkiej Polski (OWP) wymogli na władzach, aby wstrzymać się z pochówkiem i pozostawić ciało zmarłego na noc w kaplicy cmentarnej, a właściwy pogrzeb przeprowadzić w piątek, kiedy do Wilna dotrze rodzina. W piątek 13 listopada 1931 roku, równie liczny tłum uczestników zebrał się na Antokolu, aby uczestniczyć w pogrzebie. Wszystko odbyło się spokojnie i godnie z udziałem pocztów sztandarowych różnych organizacji. Jednak po zakończeniu uroczystości tłum zaczął wracać do domów i doszło do starć z policją, która zorganizowała blokadę na moście, na rzece Wilence, która była jedyną drogą, aby dostać się szybko do centrum miasta. Zamiast przepuścić wszystkich przez most, jak to zrobiono w wypadku pocztów sztandarowych, policjanci na koniach zaczęli nacierać na tłum, każąc ludziom wycofać się. To spowodowało panikę i zamieszanie, w czasie którego policjanci na koniach rozpędzali ludzi płazując ich szablami, czego wynikiem wiele osób odniosło rany. Były to między innymi rany cięte twarzy, jakich doświadczyły nawet kobietyNowa fala wybryków studenckich, „Słowo” 1931, nr 263, s. 1..