mały|Skutki huraganu Andrews (1992) Obligacja katastroficzna (z ang. cat bonds) – dłużny papier wartościowy powiązany z ryzykiem, który przenosi cześć ryzyka z emitenta na inwestora.
Zostały wprowadzone w latach 90. XX wieku po huraganie Andrew i trzęsieniu ziemi w Northridge. Obligacje katastroficzne powstały z potrzeby towarzystw ubezpieczeniowych w celu reasekuracji ich przed stratami spowodowanymi przez katastrofy typu powódź, trzęsienia ziemi, pożary, huragany czy akty terroru. Charakteryzują się wyższym oprocentowaniem od zwykłych obligacji. Oprocentowanie jest bowiem obarczone dodatkową premią za ryzyko. Finansowanie ryzyka katastrofy jest transferowane na inwestora – posiadacza obligacji katastroficznych. Jeśli nie dojdzie do katastrofy, towarzystwo ubezpieczeniowe wypłaci inwestorowi określoną kwotę odsetek tzw. kupon. Jeśli natomiast zdarzy się katastrofa, dług zostanie umorzony. Pieniądze zostaną wykorzystane przez towarzystwa ubezpieczeniowe na spłatę swoich roszczeń. Zwykle charakteryzują się krótszym niż 3 lata terminem zapadalności.