W tym okresie robiła tłumaczenia z języka estońskiego i publikowała artykuły dotyczące literatury estońskiej i łotewskiej w czasopiśmie „Latvju raamat” oraz w gazecie „Latvijas Vēstnesis”.

Późniejsze lata Elīna Zālīte mówiła biegle po rosyjsku, estońsku, niemiecku, francusku, angielsku, fińsku i włosku. Pod koniec lat 20. mieszkała głównie w Rydze, a lato spędzała z rodzicami w Ape. W latach 1928–1934 Zālīte była dramaturgiem w teatrze Daile. W 1932 roku poślubiła aktora i reżysera Herberta Zommera. Pod koniec lat 30. XX wieku przebywała w Egipcie i południowej Francji ze względu na zdrowie. Podczas II wojny światowej Elīna Zālīte zajmowała się głównie tłumaczeniami. Jesienią 1944 r. wraz z mężem przybyła do teściów do Līvbērze, w Kurlandii, gdzie pozostali do końca wojny. W latach powojennych, aby zarobić na życie, próbowała dopasować się do łotewskiego procesu literackiego.