W tym czasie trwała już transmisja na antenie TF1, jednak kamery tej stacji nie zarejestrowały momentu katastrofy, były bowiem skierowane na inną część stadionu. Jedynym zapisem tragedii jest nagranie kibica z zawalonej trybuny. Najpierw ucichły śpiewy, potem ciszę przerwały krzyki, płacz i jęki rannych. Piłkarze, sztaby szkoleniowe, dziennikarze, a także kibice z pozostałych sektorów błyskawicznie ruszyli na ratunek, kładąc ofiary na murawie. Wezwano dodatkowe służby medyczne.
O godzinie 21 wydano rozkaz ewakuacji widzów ze stadionu w celu ułatwienia pracy służbom ratunkowym, a przeprowadził ją oddział CRS. O godzinie 21:30 na boisku wylądowały helikoptery Sécurité civile en France, aby ewakuować rannych. O godzinie 22 minister spraw wewnętrznych Paul Quilès uruchomił plan zarządzania kryzysowego. Ratownicy napotykali trudności w ewakuacji poszkodowanych ze względu na ograniczoną dostępność stadionu, zlokalizowanego pomiędzy linią kolejową Bastia–Ajaccio a rzeką Bevinco. Poszkodowanych transportowano do niemal wszystkich placówek medycznych na Korsyce, a po ich przepełnieniu - z lotniska Bastia-Poretta, Airbusem A300 - na kontynent, w szczególności do szpitali w Nicei i Marsylii. Całkowita liczba ofiar śmiertelnych wyniosła 18 zabitych i 2357 rannych. Ostatnia ofiara zmarła 13 dni od katastrofy.