W 1883 r. w węgierskim regionalnym czasopiśmie „Tátra-Vidék” pojawił się artykuł Antona Döllera, wówczas urzędującego wiceprezesa MKE, w którym nakreślił on projekt budowy wysokogórskiego ośrodka turystyczno-wypoczynkowego w rejonie Siodełka. W miejscu, w którym stoi dziś hotel górski „Hrebienok”, Döller proponował wznieść największy i najnowocześniejszy wówczas hotel w Tatrach i nazwać go „Spiš”. Pozostałe obiekty miały powstać wzdłuż planowanej drogi biegnącej ze Smokowieckiej Kazalnicy ku zbiegowi Doliny Staroleśnej i Doliny Małej Zimnej Wody, a więc pomiędzy istniejącymi wówczas schroniskami „Różanka” i Rainera, poniżej dzisiejszej Magistrali Tatrzańskiej. Cały kompleks miał nosić węgierską nazwę „Tarpataki Tatra-Füred” (Zimnopotockie Kąpiele Tatry). Gdy zamiast niego powstała jedynie niewielka osada „kąpielowa” na Smokowieckiej Kazalnicy, przylgnęła do niej węgierska nazwa „Tarpatak-Füred” (Kąpiele Zimnego Potoku).