Wygrywał ogromne sumy oraz prowadził dom otwarty i na wysokiej stopie. Grał nie tylko z dworzanami i parą królewską, ale według przekazów ograny diuk Orleanu zaproponował Walickiemu spółkę: książę finansował spotkania i zapraszał osoby z najbogatszych rodzin, zadaniem Walickiego było ogranie ich w bilard lub w karty, a diuk miał swój udział w wygranej.
W maju 1783 udał się do Londynu, gdzie również grał hazardowo i pomnażał wygrany majątek. W Anglii spotkał się z Janem Śniadeckim, Julianem Ursynem Niemcewiczem i Kajetanem Węgierskim.
W 1787 kupił od Stanisława Sołtyka tytuł podstolego koronnego, a następnie we Włoszech tytuł hrabiowski, który został zatwierdzony przez króla Stanisława Augusta. Nabył pałac w Warszawie przy ulicy Długiej, gdzie urządzał wystawne przyjęcia.
W 1789 roku został kawalerem Orderu Świętego Stanisława, a w 1790 roku otrzymał Order Orła Białego. W 1793 udał się ponownie do Paryża i dokonał bardzo korzystnych zakupów, ponieważ dzieła sztuki i luksusowe przedmioty były bardzo tanie i łatwo dostępne z powodu wybuchu rewolucji francuskiej.