W ostatnich latach XVIII pojechał do Berlina i tam wydawał bale z ogromnym przepychem. Swoim bogactwem i szerokim gestem zrobił bardzo duże wrażenie w stolicy Prus. W latach 1801–1804 przebywał w Petersburgu, gdzie wydawał bale i przyjęcia, na których podziwiano jego kolekcję złotych emaliowanych tabakierek, jak również złoty serwis stołowy inkrustowany drogimi kamieniami, do którego przynależały specjalne noże i widelce z rączkami z korala szlachetnego.
Nazwisko Michała Walickiego znajduje się wśród założycieli Towarzystwa Przyjaciół Nauk.
W 1806 ufundował w Wilnie stypendium dla zdolnych ubogich chłopców noszących nazwisko Walicki. Wśród stypendystów znajdował się Alfons Walicki.
Hrabia Walicki hojnie obdarował Uniwersytet Wileński oraz Liceum Krzemienieckie. Zapisy i darowizny osiągnęły sumę 2 milionów złotych. Kupił majątek w Jeziorach i założył tam papiernię oraz fabrykę sukna.
Zmarł bezdzietnie w Wilnie w 1828 jako stary kawaler.
Przypisy
Bibliografia Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705–2008, 2008, s. 250.